روزهای تلخ بی تو بودن ( آواره)

شیطان خیلی وقته فریاد میزنه ، آدم پیدا کنید ، تا بهش سجده کنم

+ حریم خصوصی

همه آدما،برای خودشون اسراری دارند

که دوست ندارند دیگران ازشون با خبر بشن

رازها و اسرار هر آدمی فقط برای همون آدمه........

حریم شخصی آدما بسیار قابل احترام و با ارزشه

اگه دوست نداری که کسی از مسائل خصوصی زندگیت.....

با خبر بشه ، پس سرک تو زندگی مردم نکش

ای کاش آدما به حریم همدیگه احترام میذاشتند.

 

                      آواره  95/7/6

نويسنده : ; ساعت ٦:٠٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٧/٦
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ بیاد جوانان شهید ایران زمین

بیا آواز تلخت را برای کوهها تکرار کن

بیا با رودهای پیر نجوا کن

بیا و سر به زانو گیر

بیا و گریه کن با یاد گلهایی که دست باد پرپر کرد

بیا و دشت را با اشک چشمانت نوازش کن

و بر گور هزاران لاله وحشی نیایش کن

بیا ای عاشق گلهای سرخ و دشتهای سبز

غروب و خلوت پر هیبت صحرا و کوهستان

غروب و سایه های ترس گورستان

غریو باد وحشی در درختستان

تو ای خو کرده با صد تاول چرکین

سرود زخمهای کهنه را تکرار کن،تکرار

بخوان ای کولی بی همسفر ای عابر تنها

بخوان ای با همه بیگانه آواز غریبت را.....

صدای رعد می آید

صدای غرش باران

صدای گامهای نور

صدای ریزش یخهای قطبی در بهاری دور

صدای کیست اما اینکه میخواند

جوانان وطن با بادها رفتند

جوانان وطن از یادها رفتند

برادرهای من آن نازنین شمشادها رفتند..........

 

                   سروده ی اصغر واقدی

                            95/7/1

نويسنده : ; ساعت ۸:۳۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٧/۱
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ خدای عزیز من

خدای عزیزم..........کاری کن

که وقتی پشتم به تو گرم است

اصلا برایم مهم نباشد......

که در پیش رویم چه موانع و مشکلاتی وجود دارد.

 

                          آواره   95/6/17

نويسنده : ; ساعت ۳:۳۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٦/۱۸
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ درک و باور

سعی کن اگه خواستی با کسی حرف بزنی...

 به اندازه درک و باورش باهاش صحبت کن.

چون اگه بیشتر از چیزی که او میدونه، براش توضیح بدی....

مطمئن باش ، فکر میکنه که تو احمقی.

 

                        آواره    95/6/8

نويسنده : ; ساعت ۱٢:٠٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٦/٩
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ 28 مرداد.....روز عزای من و شهر عزیزم

چه بد رفتاری ای چرخ                   چه بد کرداری ای چرخ

سر کین داری ای چرخ                نه دین داری، نه آیین داری

                             ای چرخ.....

28 مرداد....این روز سیاه همیشه در ذهن و خاطر من و شهر من

یاد آور ...تمام تلخیها و نکبتهای زندگیست..............

با اومدن این روز کثیف داغ دل من ومردم شهرم  تازه میشه.

38 ساله که این کابوس توی جسم و روح دیار خسته و غریبم

همراه و همنشینه....و هیچوقت از یاد نمی ره.....

مگه میشه فراموشش کرد یا اینکه زوری بخواهی از یاد ببریش!!!

توی همچین روزی بود که شهر من عزادار شد.......

و تا آخرین روز تاریخ، این عزا را به دوش خواهد کشید.

کشتار و آدم سوزی مردم عزیز و دوست داشتنی شهرم...

که در کوره آدم سوزی سینما رکس آبادان ، که بی خبراز عذابی سخت

با عزیزان خود مشغول دیدن فیلم گوزنها بودند .......

وبا داشتن هزاران آرزو....ناجوانمردانه بدست عده ای....

کفتار صفت...در ماه رمضان روز شنبه شب، 28 مرداد 57 .....

و در شب تولد امام حسن (ع) چون شمع سوختند.....

هیچوقت از یاد وخاطره ها............ پاک نمیشه.

سالروز تلخترین و سیاه ترین روز شهر....

غریب و بی پناهم را ....  تسلیت میگم...

در ضمن پدر مهربان و عزیزم در این روز تلخ در سال 88......

برای همیشه ما رو تنها گذاشت و به دیدار خدایش رفت...

پدری که همیشه برایش احترام قائل بودم و هستم....

و خیلی چیزها ازش یاد گرفتم....او یک کتاب تاریخ بود.......

و تا زنده ام همیشه با یادش زندگی میکنم......

ز هـجرت... اشک ریزم هـمچو باران

اگر خـون آید از چشمم عـجب نیست

 

                   آواره   95/5/28

 

نويسنده : ; ساعت ٦:٢۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٥/٢۸
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ آبادان شهرخدا قسمت آخر

تا اینکه یه روز شوم                    شد خراب کوچه و بوم

حمله کرد دیو پلید                        خـون زدنـدانش چکید

توی اون روز سیاه                      زندگـــی ها  شد تـباه

دیو بد مردم و کشت                     همه گلها رو شکست

آسمون شهر سیاه                        توی خـــونه ها عزا

روشنی ها همه رفت                     آبادان ویــرانه گشت

رودها خشک شدن                       هــمه گــلها مــــردن

خانه ها ویران شد                        چــشمها گــریان شد

قامت شهر خمید                          پر شد از خون شهید

ناگهان طوفان شد                        ابـــرهــا بــاران شــد

مردم آماده شــدن                        بهر معشوق همه پروانه شدن

جلوی دیو سیاه ایستادند                همه مردانه به خاک افتادند

زن و مرد،پیر و جوان                  کـــمر جــنگ بستن

عاشقانه همگی جنگیدن                چه غریبانه به خون غلطیدن

آنــــقدر خــون دادن                    آنــــقــدر جــان دادن

تا که خاک شهر همه خونین شد      جای هر قطره خون،گل سرخی رویید

شهر من،شهر دیار جاودان            شهر زخمی،شهر زار و عریان

شهر پاک مردمان عاشق               نــعره زد ، فــریاد کرد

آنقدر جنگید تا گشت رها               عاقبت کشت آن دیو سیاه

شد آزاد ز بیداد و ستم                  رخت می بندد،روزی درد و غم

آری آری، آبادن پا بر جاست           آری شهر من، بهشت دنیاست

 

                          نوشته: آواره   95/5/26

نويسنده : ; ساعت ۸:۳۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٥/٢٦
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ آبادن شهر خدا قسمت اول

یکی بود یکی نبود              زیـــر گــــنبد کـــبود

تو گذشته های دور              میون یه دشــت نــور

تو کتاب سرنوشت               شهری بود مثل بهشت

شهر نبود یه دنیا بود           شهر نخل و دریا بود

همه کوچه هاش قشنگ         بچه هاش شاد و زرنگ

آسمون آبی و صاف             مردمــش با انصاف

شبهای زیبایی داشت            رودهای پر آبی داشت

ای دریغ چه شهری بود        چون پری تو قصری بود

آن دیار جاودان                  بود اســمش آبادان

آبادان قصه نبود                 یا که افــسانه نبود

عشق تابنده ای داشت          خاک پاینده ای داشت

درد نداشت ـ غصه نداشت     رو زمین لنگه داشت

آبادان یه دنیا بود               جـای آدم خــوبا بــود

آدمایــــی با وفــــا               با دلایــــی بــــی ریـا

شاد و مهربون بودن            یار و همزبون بودن

عاشق خدا بودن                 واله و شـــیدا بودن

نه غمی نه ماتمی                نه زیادی نه کـــمی

همگی راضی بودن              مردمی خاکــی بودن

دلشون چون دریا                از غـــم و کینه جــدا

چه روزای شادی بود            روزگار داغی بود

کشتی و لنج و بلم                دور از درد و الــم

رقص شاد بندری                عشقی بود و محشری

                          .........

گردش چرخ و فلک              از پس هم میگذشت.....

 

        ادامه دارد...... نوشته آواره  95/5/23

 

نويسنده : ; ساعت ۱:٢٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٥/٢٤
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ مرگ بر زندگی

زندگی مرگ است و مرگ است زندگی

پس درود بـر مرگ و مرگ بـر زندگی

 

                         95/5/19

نويسنده : ; ساعت ٤:٢٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٥/٢٠
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ صبح بخیر

خدای عزیزم.....................

یک ذهن آرام....یک تن سالم.....یک خواب شیرین

یک خیال راحت.....یک روز شاد و قشنگ

یک خبر خوش.....یک خوشحالی بی نهایت

و یک سلامتی ماندگار.....نصیب عزیزان و هموطنانم کن

 

                             آواره 95/5/14

نويسنده : ; ساعت ٦:٥٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٥/۱٤
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ نردبان زندگی

قبل از اینکه از نردبان زندگی بالا برید

مطمئن شوید که نردبان را..............

در جای مناسبی قرار داده باشید...

 

                    95/5/3

نويسنده : ; ساعت ٩:٤٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٥/۳
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ سختر از زندگی

درسته که زندگی خیلی خشن و سخته....

اما من باید به او بفهمانم و ثابت کنم...

که من خیلی از او سختترم...........

 

                       آواره 95/4/29

نويسنده : ; ساعت ۸:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٤/٢٩
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ حرمت

یه جاهایی ساکت که میمونی.......

میذارند به حساب جواب نداشتند.....

نمی فهمند که داری حرمت نگه میداری!!!!!

گاهی هیچکسی رو نداشته باشی

بهتر از اونه یه لشگر آدم دورت باشه....

که چشم دیدنت رو نداشته باشند

وجود بعضی از آدما بیشتر عذابت میده...

و احساس تنهایی بیشتری میکنی.

 

                   آواره  95/4/19

نويسنده : ; ساعت ۳:۳۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٤/٢٠
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ گذشت

خدایا:

از گناهانم گذشت کن................

همانطور...

که از آرزوهایم گذشتی.............

 

             آواره  95/4/10

نويسنده : ; ساعت ٦:۱۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٤/۱٠
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ بیاد آبادان

یادمــه که قــدیـما، آبادان شــهر عــــشق بود

زندگی توی اون شهر پراز شادی وعیش بود

بـی وفا توی اون شـهر رانده از مـردمش بود

ولــــی حالا مهـــــر و وفا پر کــشید از دل ما

پر زغـــم شــد دل ما...........................

دیــگه حالا تو شــهر ما هر گــلی گـشته پرپر

هر دلـــی گـــــشته پر خـــون.................

نمیدونم کجا رفت اون همه عـشق و دوستـی

دیــگـه پــــــیدا نـــمـیشه یــه آدم درســـــتی

خیــلی وقــته که صـفا پــر کـشید ازشهر مـا

پر زغــم شــــد دل مـا.........................

دیـگه حـالا تو شــهر ما هر گــلی گشته پرپر

هر دلـــی گــــشته پر خـــون.................

 

                   آواره     95/3/31

نويسنده : ; ساعت ۳:۳٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٤/۱
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ رابطه

دنیای امروز ، دنیای عجیبیه

اگه سرت تو لاک خودت هم باشه،دیگران ولت نمی کنند

هر کاری کنی ،آدماش برات حرف در میارند

همه تو زندگیت سرک می کشند و باهات کار دارند

طوری که اگه هر روز قرآن هم بخونی.........

می گن که طرف با خدا هم رابطه داره!!!!!

 

                آواره  95/3/27

نويسنده : ; ساعت ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/۳/٢٧
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ فقر

کودک فقیر در عالم کودکانه اش به خودش وعده میداد:

پدر بزرگم فقیر بود...........

پدرم هم مثل او بود.........

خدا را شکر که من فرزندی ندارم.........

پس شاید بعد از من فقر تمام شود...

 

                پایان 95/3/23

نويسنده : ; ساعت ٧:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/۳/٢۳
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ ناکام و باکام (قسمت آخر)

بر عکس قدیما که جوونها چشم و گوششون بسته بود....

توی این دنیای عجیب و غریب امروز، جوونها همه جور

تجربه و تفریح و خوشی رو از سرشون گذروندند........

و سر و گوششون می جنبه...وچشمشون زیادی بازه....

و یه پا استادند....تجربه هایی که خیلی از اونا رو پیرها...

و قدیمیهای دوره ی طاغوت خوابشم ندیدن....به همین دلیل

من این حرف رو قبول ندارم که هر که عمرش بیش ،کامش بیشتر....

یک نگاه به دور و برمان بیندازیم...خدایی چقدر آدم میانسال و پیر

رو میشناسید، که هنوز آرزوی یه مسافرت یا گردش و تفریح....

به دلشان مونده. چقدر آدم میشناسید که تو عمرشون هیچ لذتی

جز بدبختی،فقر و فلاکت، نداری و حسرت،غم وغصه و شرمندگی

جلوی زن و بچه و ...........نداشتند و تمام این کمبودها و دردها

تو دلشون مثل یه کوه سنگینی میکنه.

آدمهای بی نام ونشونی که با چه آرزوهای کوچیک و بزرگی

که به دلشون موند و در سن پیری ناکام از دنیا رفتند................

 

 

                       پایان...... آواره              95/3/2

 

نويسنده : ; ساعت ۸:۳٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/۳/٢
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ ناکام و با کام( قسمت اول)

موقعی که یک جوان مجرد میمیره،بهش لقب ناکام میدن.

به این معنی که آن جوان خوشی و لذتی دراین دنیا ندیده

ولی جوونی که ازدواج کرده باشه،بعد مرگش دیگه ناکام نیست

واقعا یعنی چی؟؟؟یعنی فرق باکام و ناکام فقط همینه............

یعنی همه کامها و لذتهای دنیا فقط  توی ازدواجه.

کام چیه که فقط مخصوص متاهلها و ازدواج کرده هاست

و جوونهای مجرد اونو ندارند؟ یعنی که الان توی این مملکت

تمام زنان و مردان پیر و سن و سال دار،دیگه هیچ آرزویی ندارند

و همه خوشیها و لذتها رو یکجا با هم خوردند و بردند....؟؟؟؟

                           

      پایان قسمت اول  .......... آواره  95/3/1

 

                        

نويسنده : ; ساعت ۱٢:۳٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/۳/٢
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ قرآن

قرآن من شرمنده توام، اگر از تو آواز مرگی ساخته اند

شرمنده ام، هنگامی که صدای آواز تو در کوچه مان بلند میشود....

همه از هم میپرسن که چه کسی مرده ؟

آه چه غفلت بزرگی............

که می پنداریم تو فقط نازل شده ای برای مرده ها...

 

                 دکتر علی شریعتی  95/2/23

 

نويسنده : ; ساعت ٦:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٢/٢۳
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ بهشت

همه میگن که آدمای خوب به بهشت میرن

اما واقعیت اینه که آدمای خوب هرجایی

باشن .....بهشت همانجاست...

 

          آواره    95/2/11

نويسنده : ; ساعت ٦:۳٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٢/۱۱
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ زندگی و مرگ

ما در دنیا در پی  زندگی می دویم

و مرگ در پی ما ................

و این ما ییم که در کام مرگ فرو می رویم

ومغلوب او می شویم.........

بدون اینکه درپایان توانسته باشیم

ذره ای اززندگی را همراه خود ببریم.....

 

                 آواره  95/1/31

نويسنده : ; ساعت ٦:٠۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/۱/۳۱
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ زندگی

زندگی......

برای خردمند رویاست

برای احمق بازی است

برای پولدار تفریح و شادیست

و برای فقیر داستانی تراژدیست

 

                95/1/25

نويسنده : ; ساعت ٢:۱٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/۱/٢٦
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ آن......روز

می رسد روزی که بی هم می شویم

یک به یک از جمع هم کم می شویم

می رسد روزی که اندر خاطرات

موجب خندیدن و غم می شویم

 

                 95/1/23

نويسنده : ; ساعت ٧:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/۱/٢۳
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ یک سال دیگه هم گذشت

روز و شب چقدر سریع میگذره و تمام میشه.

عمر کوتاه ما هم بسرعت باد،درحال حرکته.....و برای رسیدن

به آخر خط چقدر شتاب و عجله داره............

یه روزی بچه بودیم.... با تمام قشنگی هاش و بازیهاش.....

دنیای پاک و آسمون آبی،همراه با دلهای مهربون و بی کینه

همه با ما خوب ومهربون بودن............روزگار گذشت و گذشت...

ما بزرگتر شدیم....مدرسه رفتیم....نوجوون شدیم و باز هم بزرگتر...

هر چی بزرگتر شدیم... بدیها،سیاهی ها،دشمنی ها.....خودشونو بیشتر

نشون دادن و تو زندگیمون سایه انداختند...................

حالا که به گذشته بر میگردیم و نیم نگاهی میندازیم.............

می بینیم که قطار عمر،بی وفقه وبا سرعت زیاد به خط آخر نزدیک میشه.

همه ما این قصه رو میدونیم و قبول داریم ولی نمی دونم چرا.................

دست از یه سری از کارهامون بر نمی داریم؟.........چرا نمی خوایم.....

با همدیگه،با اونایی که در این سفر کوتاه، همراه و همسفریم.........

کمی مهربونتر و صمیمی تر باشیم.پس کی میخوایم از این فرصت...

کوتاه استفاده کنیم....چرا از گذشته ها و از زندگی رفته هامون.........

درس نمی گیریم؟...چرا به همدیگه محبت نمی کنیم؟... یک سال دیگه....

مثل برق و باد گذشت و تموم شد.......پس کی می خوایم با هم باشیم؟...

پس کی می خوایم آدم بشیم؟..............

                                              آواره      94/12/29

نويسنده : ; ساعت ٦:۱٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٤/۱٢/٢٩
تگ ها:
comment نظرات () لينک


+ کاه و کوه

زندگی ذره کاهیست

که کوهش کردیم........

 

         94/12/24

نويسنده : ; ساعت ٤:۳٥ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/۱٢/٢٥
تگ ها:
comment نظرات () لينک


? صفحه بعد