روزهای تلخ بی تو بودن (آواره)

شیطان خیلی وقته فریاد میزنه ، آدم پیدا کنید ، تا بهش سجده کنم

+ نامرد

جفا کردی تو با ما چرخ سرگردان

                            چه بیزارم از این دنیا ی نامردان

دیارسام و زال و رسـتم  دستـان

                            شــده خـالـی زآداب جـوانمـردان

دراین وادی که پربود ازبزرگمردان

                            نمی بینم دگـریک مـرد با وجـدان

بتاریخ گفته اند هرگز نَمیرند پهلوانان

                            بیا بنگر که سالهاست مرده اند آنان

نگاه ها پر زخشم و کینه چون حیوان

                            شده بدتر زجنــگل کــشـورم ایران

چـرا مـردانــــــگی مـرده بــرادر جـان؟

                            چرا این سرزمین عشق شده ویران؟

به جای پوریا و تختی ات درکشورخوبان

                            دم از مـردی زنند رنـدان و نـامـردان

چرا دنــیای ما پر گــشته از شــیطان؟

                            چـرا انســانیت گـم گــشته در ایـران؟  

کجا رفــتند ای چـرخ آن همه شــیـران

                            نشــستـن جایـشان، مـوشان و خفاشان

زمانی زادگاه مردی واخلاق بود ایران

                            همه هـمـدل،همه عـاشـق،همه انـسان

به وقت جنگ با دشمن همه آماده میدان

                           اگر هم بود نامردی، ولی نامرد با وجدان

ولی افسوس،وطن خالی شد از مردان

                            بـباربـاران ... بـبار از مــرگ نامداران

دریغا پهلوانی و مروّت رفت از دوران

                            در این ماتمـسرا ، غـم می دهد جـولان

خداوندا چه دلتنگم از این صحرای بی باران

                            برای این کویر خشک ببار از آسمان باران

 

                              حسن آواره  پایان  92/2/22

نويسنده : ; ساعت ۳:٠٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٢/٢٢
comment نظرات () لينک