افسانه

طــبال!!! بــزن...بــزن کـه نابــود شـدم

بــر تــار غــروب زنــدگــی پــود شــدم

عمرم همه رفت خفته در کوره ی مرگ

آتــش زده اســتـخــوان بــــی دود شــدم

صـــد بار شدم عاشق و مُـردم صـــد بار

تابــوت خــودم بگـــــور بردم صـــد بار

مغـــرور از اینکه صــد نفر گــول زدم

دل غـافل از آنکه، گول خوردم صــدبار

افسوس که گشت زیر و رو خانه ی من

مرگ آمد و پـر گشود به کاشانه ی  من

من مُــردم و زنده است افسانه ی عشق

تا زنـــده کــند همـــیشه افسانه ی مــن

افســـانه ی مــن تو بودی ای افســــانه

جــان از کف مـن ربودی ای افســــانه

هــر دم که دلـــت شکستم ای افســـانه

بخشـــیدی جـــفای من تو ای افســـانه

صـــد بار بــدی کردم و بـخشیدی مرا

نـشناخـتمـت چـه هـســتی ای افســـانه

 

                 93/2/14

/ 0 نظر / 14 بازدید