سایه

سایه............چه اسم زیبا و مرموزی...

او اولین شریک و قدیمی ترین دوستم در زندگی بوده

از آغاز تولد تا زمان مرگ...همیشه همراه و همگامم خواهد بود

ساکت و کم توقع.....آرام و خاموش

بیصدا همراه من قد کشید و همه جا همراهیم کرد

در سختیها و مشکلات،ناکامی ها و شکستها

در بدبختی ها و دردها...در خوشیها و لذتها....

هیچوقت تنهایم نگذاشت و بی وفایی نکرد

نه مزاحمم بوده و نه ناراحتم کرده....

آه عجب دوست نازنینی است این سایه

ای کاش همه مثل او بودن...........

سایه ام در تمام زندگی سیاهم...

شریک و غمخوار دردها و مصیبتهای من بوده

ولی جالب اینجاست که هیچکدام...

از شکستها و بدبختیهایی که در زندگی من اتفاق افتاد

در او اثر نکرد............آه عجب رفیقی...

 

 

                          آواره 94/4/3

 

/ 1 نظر / 18 بازدید
فرید

سلام من از خرمشهرم وبلاگ جالبی داری اگه با تبادل لینک موافقی خبر بده ممنونم